گلم سلام:
باز بی تاب روی ماهتم تنها معبود ماه من.
تنها میلاد تن خسته و شکستم تنها باور رویای نا تمومم از لعل لب تو و برق چشمای با طمع قهوات باز من دیوونه داره واسه تو نگاهت رقصیدن و احساس خوب بودنت رو از نو تجربه کردن لحظه ها رو میشماره.کاش فقط شماره بود و انتظار یه نا امیدی که تمام این انتظارذوبم می کنه و می سوزونتم اسمت رو گذاشتم میلاد که بدونی از تو زنده می شوم ازتو میمیشدن نگاهتم عوض نمیکنه رم و با تو میمونم.دوستت دارم اینو بد میلاد من!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
+ نوشته شده در پنجشنبه هشتم شهریور ۱۳۸۶ ساعت 20:29 توسط آناهیتا
|